*

ve tersine döndü dünya 13 kere, rüyalar durmadan konuştu, herkes gördü rüyamızı, herkes biliyor. görüşün her seferinde yumağa dönen kalbimi, duvar boyu takip ediyor kedi. pamuktan pençeleri. yüzün görünüyor, uzaktan, ufuk çizgisi gibi, açıkça kim ki yağmur, yol kim ki, biliyorsun herşeyin vakti var, tam tepesinde dünyanın, su kütlesinin içinde, yüzündeki rüzgar kim'sede yok ki başka.

havanın içinden geçerek bir boşluğa ya da boşluk bize doğru, içeri üflüyorum seni ama içe doğru, sanki bilmeden, görmeden dokunmuş gibiyim sana, sanki adını bilmeden çağırmış gibiyim seni. sesini de duymuyorum ama biliyorum hangi notalar çıkar senin ağzından..ışıktan geçerek görüyorum seni, öylesine çok ki göz kapaklarım ağrıyor sanki üstünde beyaz bir sinema perdesi, inmiş gözlerime, zorla izletildiğini sanılan bir film gibi, ama ben isteyerek izliyorum ki, sana karnımda klasik müzik dinletmecelerden tut, İstanbul'un martılarını beslemeye, kedilerini sevmeye başlıyorum senin için. görmediklerinin fotoğrafını çekiyorum, herrrrşey aklımda , ama bir o kadar da sen - aklımdasın. lades oynamayalıysa çok oldu, oyunu unutup yüzünü seyrediyordum dalmışım. uyandım sonra. yaklaşık bir yıl önceydi bu dediğim. aklım.aklımda.aklımdan. uzaktan. süzüldün. bana.

yüzeye çıktıkça soluksuz kalıyorum. evini kaybetmiş bir balık gibiyim. her taşın arkasında seni arıyorum. renkli mercanlarla heyecanlanıyor, sana göstermek için aklıma yazıyorum denizin her küpünü. nefesimi biriktiriyorum, bir de şarkıların notalarını. fotoğraflarına bakıyorum, insanların yüzlerine bakıyorum, eşleştiremiyorum kimseyle, anca kendime iliştirebilirim seni biliyorum. biliyorsun. herşeyin birbirine karıştığı renksin.

binlerce kilometre öteden bana hissetirdiklerin aynı.

sırra kadem basarım seninle.